hypervitaminer

hypervitaminer

Die Konjugation von hypervitaminer

Das Verb hypervitaminer wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

hypervitaminer ist ein nicht reflexives und transitives Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
j’ hypervitamine
tu hypervitamines
il hypervitamine
nous hypervitaminons
vous hypervitaminez
ils hypervitaminent
Imparfait
j’ hypervitaminais
tu hypervitaminais
il hypervitaminait
nous hypervitaminions
vous hypervitaminiez
ils hypervitaminaient
Passé simple
j’ hypervitaminai
tu hypervitaminas
il hypervitamina
nous hypervitaminâmes
vous hypervitaminâtes
ils hypervitaminèrent
Futur simple (Futur I)
j’ hypervitaminerai
tu hypervitamineras
il hypervitaminera
nous hypervitaminerons
vous hypervitaminerez
ils hypervitamineront
Passé composé
j’ ai hypervitaminé
tu as hypervitaminé
il a hypervitaminé
nous avons hypervitaminé
vous avez hypervitaminé
ils ont hypervitaminé
Plus-que-parfait
j’ avais hypervitaminé
tu avais hypervitaminé
il avait hypervitaminé
nous avions hypervitaminé
vous aviez hypervitaminé
ils avaient hypervitaminé
Passé antérieur
j’ eus hypervitaminé
tu eus hypervitaminé
il eut hypervitaminé
nous eûmes hypervitaminé
vous eûtes hypervitaminé
ils eurent hypervitaminé
Futur antérieur (Futur II)
j’ aurai hypervitaminé
tu auras hypervitaminé
il aura hypervitaminé
nous aurons hypervitaminé
vous aurez hypervitaminé
ils auront hypervitaminé
Futur composé (Futur proche)
je vais hypervitaminer
tu vas hypervitaminer
il va hypervitaminer
nous allons hypervitaminer
vous allez hypervitaminer
ils vont hypervitaminer
Passé récent (Passé proche)
je viens d’hypervitaminer
tu viens d’hypervitaminer
il vient d’hypervitaminer
nous venons d’hypervitaminer
vous venez d’hypervitaminer
ils viennent d’hypervitaminer

Subjonctif


Présent
que j’ hypervitamine
que tu hypervitamines
qu’il hypervitamine
que nous hypervitaminions
que vous hypervitaminiez
qu’ils hypervitaminent
Imparfait
que j’ hypervitaminasse
que tu hypervitaminasses
qu’il hypervitaminât
que nous hypervitaminassions
que vous hypervitaminassiez
qu’ils hypervitaminassent
Passé
que j’ aie hypervitaminé
que tu aies hypervitaminé
qu’il ait hypervitaminé
que nous ayons hypervitaminé
que vous ayez hypervitaminé
qu’ils aient hypervitaminé
Plus-que-parfait
que j’ eusse hypervitaminé
que tu eusses hypervitaminé
qu’il eût hypervitaminé
que nous eussions hypervitaminé
que vous eussiez hypervitaminé
qu’ils eussent hypervitaminé

Conditionnel


Présent
j’ hypervitaminerais
tu hypervitaminerais
il hypervitaminerait
nous hypervitaminerions
vous hypervitamineriez
ils hypervitamineraient
Passé première forme
j’ aurais hypervitaminé
tu aurais hypervitaminé
il aurait hypervitaminé
nous aurions hypervitaminé
vous auriez hypervitaminé
ils auraient hypervitaminé
Passé deuxième forme
j’ eusse hypervitaminé
tu eusses hypervitaminé
il eût hypervitaminé
nous eussions hypervitaminé
vous eussiez hypervitaminé
ils eussent hypervitaminé

Impératif


Présent
hypervitamine
hypervitaminons
hypervitaminez
Passé
aie hypervitaminé
ayons hypervitaminé
ayez hypervitaminé

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif hypervitaminer avoir hypervitaminé
Gérondif en hypervitaminant en ayant hypervitaminé
Participe hypervitaminant hypervitaminé

Das Verb hypervitaminer wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

hypervitaminer ist ein nicht reflexives und transitives Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
j’ hypervitamine
tu hypervitamines
elle hypervitamine
nous hypervitaminons
vous hypervitaminez
elles hypervitaminent
Imparfait
j’ hypervitaminais
tu hypervitaminais
elle hypervitaminait
nous hypervitaminions
vous hypervitaminiez
elles hypervitaminaient
Passé simple
j’ hypervitaminai
tu hypervitaminas
elle hypervitamina
nous hypervitaminâmes
vous hypervitaminâtes
elles hypervitaminèrent
Futur simple (Futur I)
j’ hypervitaminerai
tu hypervitamineras
elle hypervitaminera
nous hypervitaminerons
vous hypervitaminerez
elles hypervitamineront
Passé composé
j’ ai hypervitaminé
tu as hypervitaminé
elle a hypervitaminé
nous avons hypervitaminé
vous avez hypervitaminé
elles ont hypervitaminé
Plus-que-parfait
j’ avais hypervitaminé
tu avais hypervitaminé
elle avait hypervitaminé
nous avions hypervitaminé
vous aviez hypervitaminé
elles avaient hypervitaminé
Passé antérieur
j’ eus hypervitaminé
tu eus hypervitaminé
elle eut hypervitaminé
nous eûmes hypervitaminé
vous eûtes hypervitaminé
elles eurent hypervitaminé
Futur antérieur (Futur II)
j’ aurai hypervitaminé
tu auras hypervitaminé
elle aura hypervitaminé
nous aurons hypervitaminé
vous aurez hypervitaminé
elles auront hypervitaminé
Futur composé (Futur proche)
je vais hypervitaminer
tu vas hypervitaminer
elle va hypervitaminer
nous allons hypervitaminer
vous allez hypervitaminer
elles vont hypervitaminer
Passé récent (Passé proche)
je viens d’hypervitaminer
tu viens d’hypervitaminer
elle vient d’hypervitaminer
nous venons d’hypervitaminer
vous venez d’hypervitaminer
elles viennent d’hypervitaminer

Subjonctif


Présent
que j’ hypervitamine
que tu hypervitamines
qu’elle hypervitamine
que nous hypervitaminions
que vous hypervitaminiez
qu’elles hypervitaminent
Imparfait
que j’ hypervitaminasse
que tu hypervitaminasses
qu’elle hypervitaminât
que nous hypervitaminassions
que vous hypervitaminassiez
qu’elles hypervitaminassent
Passé
que j’ aie hypervitaminé
que tu aies hypervitaminé
qu’elle ait hypervitaminé
que nous ayons hypervitaminé
que vous ayez hypervitaminé
qu’elles aient hypervitaminé
Plus-que-parfait
que j’ eusse hypervitaminé
que tu eusses hypervitaminé
qu’elle eût hypervitaminé
que nous eussions hypervitaminé
que vous eussiez hypervitaminé
qu’elles eussent hypervitaminé

Conditionnel


Présent
j’ hypervitaminerais
tu hypervitaminerais
elle hypervitaminerait
nous hypervitaminerions
vous hypervitamineriez
elles hypervitamineraient
Passé première forme
j’ aurais hypervitaminé
tu aurais hypervitaminé
elle aurait hypervitaminé
nous aurions hypervitaminé
vous auriez hypervitaminé
elles auraient hypervitaminé
Passé deuxième forme
j’ eusse hypervitaminé
tu eusses hypervitaminé
elle eût hypervitaminé
nous eussions hypervitaminé
vous eussiez hypervitaminé
elles eussent hypervitaminé

Impératif


Présent
hypervitamine
hypervitaminons
hypervitaminez
Passé
aie hypervitaminé
ayons hypervitaminé
ayez hypervitaminé

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif hypervitaminer avoir hypervitaminé
Gérondif en hypervitaminant en ayant hypervitaminé
Participe hypervitaminant hypervitaminé

Das Verb hypervitaminer wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

hypervitaminer ist ein nicht reflexives und transitives Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
je suis hypervitaminé
tu es hypervitaminé
il est hypervitaminé
nous sommes hypervitaminés
vous êtes hypervitaminés
ils sont hypervitaminés
Imparfait
je étais hypervitaminé
tu étais hypervitaminé
il était hypervitaminé
nous étions hypervitaminés
vous étiez hypervitaminés
ils étaient hypervitaminés
Passé simple
je fus hypervitaminé
tu fus hypervitaminé
il fut hypervitaminé
nous fûmes hypervitaminés
vous fûtes hypervitaminés
ils furent hypervitaminés
Futur simple (Futur I)
je serai hypervitaminé
tu seras hypervitaminé
il sera hypervitaminé
nous serons hypervitaminés
vous serez hypervitaminés
ils seront hypervitaminés
Passé composé
j’ ai été hypervitaminé
tu as été hypervitaminé
il a été hypervitaminé
nous avons été hypervitaminés
vous avez été hypervitaminés
ils ont été hypervitaminés
Plus-que-parfait
j’ avais été hypervitaminé
tu avais été hypervitaminé
il avait été hypervitaminé
nous avions été hypervitaminés
vous aviez été hypervitaminés
ils avaient été hypervitaminés
Passé antérieur
j’ eus été hypervitaminé
tu eus été hypervitaminé
il eut été hypervitaminé
nous eûmes été hypervitaminés
vous eûtes été hypervitaminés
ils eurent été hypervitaminés
Futur antérieur (Futur II)
j’ aurai été hypervitaminé
tu auras été hypervitaminé
il aura été hypervitaminé
nous aurons été hypervitaminés
vous aurez été hypervitaminés
ils auront été hypervitaminés
Futur composé (Futur proche)
-
-
-
-
-
-
Passé récent (Passé proche)
-
-
-
-
-
-

Subjonctif


Présent
que je sois hypervitaminé
que tu sois hypervitaminé
qu’il soit hypervitaminé
que nous soyons hypervitaminés
que vous soyez hypervitaminés
qu’ils soient hypervitaminés
Imparfait
que je fusse hypervitaminé
que tu fusses hypervitaminé
qu’il fût hypervitaminé
que nous fussions hypervitaminés
que vous fussiez hypervitaminés
qu’ils fussent hypervitaminés
Passé
que j’ aie été hypervitaminé
que tu aies été hypervitaminé
qu’il ait été hypervitaminé
que nous ayons été hypervitaminés
que vous ayez été hypervitaminés
qu’ils aient été hypervitaminés
Plus-que-parfait
que j’ eusse été hypervitaminé
que tu eusses été hypervitaminé
qu’il eût été hypervitaminé
que nous eussions été hypervitaminés
que vous eussiez été hypervitaminés
qu’ils eussent été hypervitaminés

Conditionnel


Présent
je serais hypervitaminé
tu serais hypervitaminé
il serait hypervitaminé
nous serions hypervitaminés
vous seriez hypervitaminés
ils seraient hypervitaminés
Passé première forme
j’ aurais été hypervitaminé
tu aurais été hypervitaminé
il aurait été hypervitaminé
nous aurions été hypervitaminés
vous auriez été hypervitaminés
ils auraient été hypervitaminés
Passé deuxième forme
j’ eusse été hypervitaminé
tu eusses été hypervitaminé
il eût été hypervitaminé
nous eussions été hypervitaminés
vous eussiez été hypervitaminés
ils eussent été hypervitaminés

Impératif


Présent
sois hypervitaminé
soyons hypervitaminés
soyez hypervitaminés
Passé
-
-
-

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif être hypervitaminé avoir été hypervitaminé
Gérondif en hypervitaminant en ayant hypervitaminé
Participe étant hypervitaminé hypervitaminé

Das Verb hypervitaminer wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

hypervitaminer ist ein nicht reflexives und transitives Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
je suis hypervitaminée
tu es hypervitaminée
elle est hypervitaminée
nous sommes hypervitaminées
vous êtes hypervitaminées
elles sont hypervitaminées
Imparfait
je étais hypervitaminée
tu étais hypervitaminée
elle était hypervitaminée
nous étions hypervitaminées
vous étiez hypervitaminées
elles étaient hypervitaminées
Passé simple
je fus hypervitaminée
tu fus hypervitaminée
elle fut hypervitaminée
nous fûmes hypervitaminées
vous fûtes hypervitaminées
elles furent hypervitaminées
Futur simple (Futur I)
je serai hypervitaminée
tu seras hypervitaminée
elle sera hypervitaminée
nous serons hypervitaminées
vous serez hypervitaminées
elles seront hypervitaminées
Passé composé
j’ ai été hypervitaminée
tu as été hypervitaminée
elle a été hypervitaminée
nous avons été hypervitaminées
vous avez été hypervitaminées
elles ont été hypervitaminées
Plus-que-parfait
j’ avais été hypervitaminée
tu avais été hypervitaminée
elle avait été hypervitaminée
nous avions été hypervitaminées
vous aviez été hypervitaminées
elles avaient été hypervitaminées
Passé antérieur
j’ eus été hypervitaminée
tu eus été hypervitaminée
elle eut été hypervitaminée
nous eûmes été hypervitaminées
vous eûtes été hypervitaminées
elles eurent été hypervitaminées
Futur antérieur (Futur II)
j’ aurai été hypervitaminée
tu auras été hypervitaminée
elle aura été hypervitaminée
nous aurons été hypervitaminées
vous aurez été hypervitaminées
elles auront été hypervitaminées
Futur composé (Futur proche)
-
-
-
-
-
-
Passé récent (Passé proche)
-
-
-
-
-
-

Subjonctif


Présent
que je sois hypervitaminée
que tu sois hypervitaminée
qu’elle soit hypervitaminée
que nous soyons hypervitaminées
que vous soyez hypervitaminées
qu’elles soient hypervitaminées
Imparfait
que je fusse hypervitaminée
que tu fusses hypervitaminée
qu’elle fût hypervitaminée
que nous fussions hypervitaminées
que vous fussiez hypervitaminées
qu’elles fussent hypervitaminées
Passé
que j’ aie été hypervitaminée
que tu aies été hypervitaminée
qu’elle ait été hypervitaminée
que nous ayons été hypervitaminées
que vous ayez été hypervitaminées
qu’elles aient été hypervitaminées
Plus-que-parfait
que j’ eusse été hypervitaminée
que tu eusses été hypervitaminée
qu’elle eût été hypervitaminée
que nous eussions été hypervitaminées
que vous eussiez été hypervitaminées
qu’elles eussent été hypervitaminées

Conditionnel


Présent
je serais hypervitaminée
tu serais hypervitaminée
elle serait hypervitaminée
nous serions hypervitaminées
vous seriez hypervitaminées
elles seraient hypervitaminées
Passé première forme
j’ aurais été hypervitaminée
tu aurais été hypervitaminée
elle aurait été hypervitaminée
nous aurions été hypervitaminées
vous auriez été hypervitaminées
elles auraient été hypervitaminées
Passé deuxième forme
j’ eusse été hypervitaminée
tu eusses été hypervitaminée
elle eût été hypervitaminée
nous eussions été hypervitaminées
vous eussiez été hypervitaminées
elles eussent été hypervitaminées

Impératif


Présent
sois hypervitaminée
soyons hypervitaminées
soyez hypervitaminées
Passé
-
-
-

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif être hypervitaminée avoir été hypervitaminée
Gérondif en hypervitaminant en ayant hypervitaminé
Participe étant hypervitaminée hypervitaminée

Das Verb hypervitaminer wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

hypervitaminer ist ein nicht reflexives und transitives Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
hypervitamine- je ?
hypervitamines- tu ?
hypervitamine- il ?
hypervitaminons- nous ?
hypervitaminez- vous ?
hypervitaminent- ils ?
Imparfait
hypervitaminais- je ?
hypervitaminais- tu ?
hypervitaminait- il ?
hypervitaminions- nous ?
hypervitaminiez- vous ?
hypervitaminaient- ils ?
Passé simple
hypervitaminai- je ?
hypervitaminas- tu ?
hypervitamina- il ?
hypervitaminâmes- nous ?
hypervitaminâtes- vous ?
hypervitaminèrent- ils ?
Futur simple (Futur I)
hypervitaminerai- je ?
hypervitamineras- tu ?
hypervitaminera- il ?
hypervitaminerons- nous ?
hypervitaminerez- vous ?
hypervitamineront- ils ?
Passé composé
ai- je hypervitaminé ?
as- tu hypervitaminé ?
a-t- il hypervitaminé ?
avons- nous hypervitaminé ?
avez- vous hypervitaminé ?
ont- ils hypervitaminé ?
Plus-que-parfait
avais- je hypervitaminé ?
avais- tu hypervitaminé ?
avait- il hypervitaminé ?
avions- nous hypervitaminé ?
aviez- vous hypervitaminé ?
avaient- ils hypervitaminé ?
Passé antérieur
eus- je hypervitaminé ?
eus- tu hypervitaminé ?
eut- il hypervitaminé ?
eûmes- nous hypervitaminé ?
eûtes- vous hypervitaminé ?
eurent- ils hypervitaminé ?
Futur antérieur (Futur II)
aurai- je hypervitaminé ?
auras- tu hypervitaminé ?
aura-t- il hypervitaminé ?
aurons- nous hypervitaminé ?
aurez- vous hypervitaminé ?
auront- ils hypervitaminé ?
Futur composé (Futur proche)
vais- je hypervitaminer ?
vas- tu hypervitaminer ?
va- il hypervitaminer ?
allons- nous hypervitaminer ?
allez- vous hypervitaminer ?
vont- ils hypervitaminer ?
Passé récent (Passé proche)
viens- je d’hypervitaminer ?
viens- tu d’hypervitaminer ?
vient- il d’hypervitaminer ?
venons- nous d’hypervitaminer ?
venez- vous d’hypervitaminer ?
viennent- ils d’hypervitaminer ?

Subjonctif


Présent
-
-
-
-
-
-
Imparfait
-
-
-
-
-
-
Passé
-
-
-
-
-
-
Plus-que-parfait
-
-
-
-
-
-

Conditionnel


Présent
hypervitaminerais- je ?
hypervitaminerais- tu ?
hypervitaminerait- il ?
hypervitaminerions- nous ?
hypervitamineriez- vous ?
hypervitamineraient- ils ?
Passé première forme
aurais- je hypervitaminé ?
aurais- tu hypervitaminé ?
aurait- il hypervitaminé ?
aurions- nous hypervitaminé ?
auriez- vous hypervitaminé ?
auraient- ils hypervitaminé ?
Passé deuxième forme
eusse- je hypervitaminé ?
eusses- tu hypervitaminé ?
eût- il hypervitaminé ?
eussions- nous hypervitaminé ?
eussiez- vous hypervitaminé ?
eussent- ils hypervitaminé ?

Impératif


Présent
-
-
-
Passé
-
-
-

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif hypervitaminer avoir hypervitaminé
Gérondif en hypervitaminant en ayant hypervitaminé
Participe hypervitaminant hypervitaminé

Das Verb hypervitaminer wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

hypervitaminer ist ein nicht reflexives und transitives Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
hypervitamine- je ?
hypervitamines- tu ?
hypervitamine- elle ?
hypervitaminons- nous ?
hypervitaminez- vous ?
hypervitaminent- elles ?
Imparfait
hypervitaminais- je ?
hypervitaminais- tu ?
hypervitaminait- elle ?
hypervitaminions- nous ?
hypervitaminiez- vous ?
hypervitaminaient- elles ?
Passé simple
hypervitaminai- je ?
hypervitaminas- tu ?
hypervitamina- elle ?
hypervitaminâmes- nous ?
hypervitaminâtes- vous ?
hypervitaminèrent- elles ?
Futur simple (Futur I)
hypervitaminerai- je ?
hypervitamineras- tu ?
hypervitaminera- elle ?
hypervitaminerons- nous ?
hypervitaminerez- vous ?
hypervitamineront- elles ?
Passé composé
ai- je hypervitaminé ?
as- tu hypervitaminé ?
a-t- elle hypervitaminé ?
avons- nous hypervitaminé ?
avez- vous hypervitaminé ?
ont- elles hypervitaminé ?
Plus-que-parfait
avais- je hypervitaminé ?
avais- tu hypervitaminé ?
avait- elle hypervitaminé ?
avions- nous hypervitaminé ?
aviez- vous hypervitaminé ?
avaient- elles hypervitaminé ?
Passé antérieur
eus- je hypervitaminé ?
eus- tu hypervitaminé ?
eut- elle hypervitaminé ?
eûmes- nous hypervitaminé ?
eûtes- vous hypervitaminé ?
eurent- elles hypervitaminé ?
Futur antérieur (Futur II)
aurai- je hypervitaminé ?
auras- tu hypervitaminé ?
aura-t- elle hypervitaminé ?
aurons- nous hypervitaminé ?
aurez- vous hypervitaminé ?
auront- elles hypervitaminé ?
Futur composé (Futur proche)
vais- je hypervitaminer ?
vas- tu hypervitaminer ?
va- elle hypervitaminer ?
allons- nous hypervitaminer ?
allez- vous hypervitaminer ?
vont- elles hypervitaminer ?
Passé récent (Passé proche)
viens- je d’hypervitaminer ?
viens- tu d’hypervitaminer ?
vient- elle d’hypervitaminer ?
venons- nous d’hypervitaminer ?
venez- vous d’hypervitaminer ?
viennent- elles d’hypervitaminer ?

Subjonctif


Présent
-
-
-
-
-
-
Imparfait
-
-
-
-
-
-
Passé
-
-
-
-
-
-
Plus-que-parfait
-
-
-
-
-
-

Conditionnel


Présent
hypervitaminerais- je ?
hypervitaminerais- tu ?
hypervitaminerait- elle ?
hypervitaminerions- nous ?
hypervitamineriez- vous ?
hypervitamineraient- elles ?
Passé première forme
aurais- je hypervitaminé ?
aurais- tu hypervitaminé ?
aurait- elle hypervitaminé ?
aurions- nous hypervitaminé ?
auriez- vous hypervitaminé ?
auraient- elles hypervitaminé ?
Passé deuxième forme
eusse- je hypervitaminé ?
eusses- tu hypervitaminé ?
eût- elle hypervitaminé ?
eussions- nous hypervitaminé ?
eussiez- vous hypervitaminé ?
eussent- elles hypervitaminé ?

Impératif


Présent
-
-
-
Passé
-
-
-

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif hypervitaminer avoir hypervitaminé
Gérondif en hypervitaminant en ayant hypervitaminé
Participe hypervitaminant hypervitaminé

Das Verb hypervitaminer wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

hypervitaminer ist ein nicht reflexives und transitives Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
suis- je hypervitaminé ?
es- tu hypervitaminé ?
est- il hypervitaminé ?
sommes- nous hypervitaminés ?
êtes- vous hypervitaminés ?
sont- ils hypervitaminés ?
Imparfait
étais- je hypervitaminé ?
étais- tu hypervitaminé ?
était- il hypervitaminé ?
étions- nous hypervitaminés ?
étiez- vous hypervitaminés ?
étaient- ils hypervitaminés ?
Passé simple
fus- je hypervitaminé ?
fus- tu hypervitaminé ?
fut- il hypervitaminé ?
fûmes- nous hypervitaminés ?
fûtes- vous hypervitaminés ?
furent- ils hypervitaminés ?
Futur simple (Futur I)
serai- je hypervitaminé ?
seras- tu hypervitaminé ?
sera- il hypervitaminé ?
serons- nous hypervitaminés ?
serez- vous hypervitaminés ?
seront- ils hypervitaminés ?
Passé composé
ai- je été hypervitaminé ?
as- tu été hypervitaminé ?
a-t- il été hypervitaminé ?
avons- nous été hypervitaminés ?
avez- vous été hypervitaminés ?
ont- ils été hypervitaminés ?
Plus-que-parfait
avais- je été hypervitaminé ?
avais- tu été hypervitaminé ?
avait- il été hypervitaminé ?
avions- nous été hypervitaminés ?
aviez- vous été hypervitaminés ?
avaient- ils été hypervitaminés ?
Passé antérieur
eus- je été hypervitaminé ?
eus- tu été hypervitaminé ?
eut- il été hypervitaminé ?
eûmes- nous été hypervitaminés ?
eûtes- vous été hypervitaminés ?
eurent- ils été hypervitaminés ?
Futur antérieur (Futur II)
aurai- je été hypervitaminé ?
auras- tu été hypervitaminé ?
aura-t- il été hypervitaminé ?
aurons- nous été hypervitaminés ?
aurez- vous été hypervitaminés ?
auront- ils été hypervitaminés ?
Futur composé (Futur proche)
-
-
-
-
-
-
Passé récent (Passé proche)
-
-
-
-
-
-

Subjonctif


Présent
-
-
-
-
-
-
Imparfait
-
-
-
-
-
-
Passé
-
-
-
-
-
-
Plus-que-parfait
-
-
-
-
-
-

Conditionnel


Présent
serais- je hypervitaminé ?
serais- tu hypervitaminé ?
serait- il hypervitaminé ?
serions- nous hypervitaminés ?
seriez- vous hypervitaminés ?
seraient- ils hypervitaminés ?
Passé première forme
aurais- je été hypervitaminé ?
aurais- tu été hypervitaminé ?
aurait- il été hypervitaminé ?
aurions- nous été hypervitaminés ?
auriez- vous été hypervitaminés ?
auraient- ils été hypervitaminés ?
Passé deuxième forme
eusse- je été hypervitaminé ?
eusses- tu été hypervitaminé ?
eût- il été hypervitaminé ?
eussions- nous été hypervitaminés ?
eussiez- vous été hypervitaminés ?
eussent- ils été hypervitaminés ?

Impératif


Présent
-
-
-
Passé
-
-
-

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif être hypervitaminé avoir été hypervitaminé
Gérondif en hypervitaminant en ayant hypervitaminé
Participe étant hypervitaminé hypervitaminé

Das Verb hypervitaminer wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

hypervitaminer ist ein nicht reflexives und transitives Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
suis- je hypervitaminée ?
es- tu hypervitaminée ?
est- elle hypervitaminée ?
sommes- nous hypervitaminées ?
êtes- vous hypervitaminées ?
sont- elles hypervitaminées ?
Imparfait
étais- je hypervitaminée ?
étais- tu hypervitaminée ?
était- elle hypervitaminée ?
étions- nous hypervitaminées ?
étiez- vous hypervitaminées ?
étaient- elles hypervitaminées ?
Passé simple
fus- je hypervitaminée ?
fus- tu hypervitaminée ?
fut- elle hypervitaminée ?
fûmes- nous hypervitaminées ?
fûtes- vous hypervitaminées ?
furent- elles hypervitaminées ?
Futur simple (Futur I)
serai- je hypervitaminée ?
seras- tu hypervitaminée ?
sera- elle hypervitaminée ?
serons- nous hypervitaminées ?
serez- vous hypervitaminées ?
seront- elles hypervitaminées ?
Passé composé
ai- je été hypervitaminée ?
as- tu été hypervitaminée ?
a-t- elle été hypervitaminée ?
avons- nous été hypervitaminées ?
avez- vous été hypervitaminées ?
ont- elles été hypervitaminées ?
Plus-que-parfait
avais- je été hypervitaminée ?
avais- tu été hypervitaminée ?
avait- elle été hypervitaminée ?
avions- nous été hypervitaminées ?
aviez- vous été hypervitaminées ?
avaient- elles été hypervitaminées ?
Passé antérieur
eus- je été hypervitaminée ?
eus- tu été hypervitaminée ?
eut- elle été hypervitaminée ?
eûmes- nous été hypervitaminées ?
eûtes- vous été hypervitaminées ?
eurent- elles été hypervitaminées ?
Futur antérieur (Futur II)
aurai- je été hypervitaminée ?
auras- tu été hypervitaminée ?
aura-t- elle été hypervitaminée ?
aurons- nous été hypervitaminées ?
aurez- vous été hypervitaminées ?
auront- elles été hypervitaminées ?
Futur composé (Futur proche)
-
-
-
-
-
-
Passé récent (Passé proche)
-
-
-
-
-
-

Subjonctif


Présent
-
-
-
-
-
-
Imparfait
-
-
-
-
-
-
Passé
-
-
-
-
-
-
Plus-que-parfait
-
-
-
-
-
-

Conditionnel


Présent
serais- je hypervitaminée ?
serais- tu hypervitaminée ?
serait- elle hypervitaminée ?
serions- nous hypervitaminées ?
seriez- vous hypervitaminées ?
seraient- elles hypervitaminées ?
Passé première forme
aurais- je été hypervitaminée ?
aurais- tu été hypervitaminée ?
aurait- elle été hypervitaminée ?
aurions- nous été hypervitaminées ?
auriez- vous été hypervitaminées ?
auraient- elles été hypervitaminées ?
Passé deuxième forme
eusse- je été hypervitaminée ?
eusses- tu été hypervitaminée ?
eût- elle été hypervitaminée ?
eussions- nous été hypervitaminées ?
eussiez- vous été hypervitaminées ?
eussent- elles été hypervitaminées ?

Impératif


Présent
-
-
-
Passé
-
-
-

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif être hypervitaminée avoir été hypervitaminée
Gérondif en hypervitaminant en ayant hypervitaminé
Participe étant hypervitaminée hypervitaminée

Das Verb hypervitaminer wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

hypervitaminer ist ein nicht reflexives und transitives Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
je n’hypervitamine pas
tu n’hypervitamines pas
il n’hypervitamine pas
nous n’hypervitaminons pas
vous n’hypervitaminez pas
ils n’hypervitaminent pas
Imparfait
je n’hypervitaminais pas
tu n’hypervitaminais pas
il n’hypervitaminait pas
nous n’hypervitaminions pas
vous n’hypervitaminiez pas
ils n’hypervitaminaient pas
Passé simple
je n’hypervitaminai pas
tu n’hypervitaminas pas
il n’hypervitamina pas
nous n’hypervitaminâmes pas
vous n’hypervitaminâtes pas
ils n’hypervitaminèrent pas
Futur simple (Futur I)
je n’hypervitaminerai pas
tu n’hypervitamineras pas
il n’hypervitaminera pas
nous n’hypervitaminerons pas
vous n’hypervitaminerez pas
ils n’hypervitamineront pas
Passé composé
je n’ai pas hypervitaminé
tu n’as pas hypervitaminé
il n’a pas hypervitaminé
nous n’avons pas hypervitaminé
vous n’avez pas hypervitaminé
ils n’ont pas hypervitaminé
Plus-que-parfait
je n’avais pas hypervitaminé
tu n’avais pas hypervitaminé
il n’avait pas hypervitaminé
nous n’avions pas hypervitaminé
vous n’aviez pas hypervitaminé
ils n’avaient pas hypervitaminé
Passé antérieur
je n’eus pas hypervitaminé
tu n’eus pas hypervitaminé
il n’eut pas hypervitaminé
nous n’eûmes pas hypervitaminé
vous n’eûtes pas hypervitaminé
ils n’eurent pas hypervitaminé
Futur antérieur (Futur II)
je n’aurai pas hypervitaminé
tu n’auras pas hypervitaminé
il n’aura pas hypervitaminé
nous n’aurons pas hypervitaminé
vous n’aurez pas hypervitaminé
ils n’auront pas hypervitaminé
Futur composé (Futur proche)
je ne vais pas hypervitaminer
tu ne vas pas hypervitaminer
il ne va pas hypervitaminer
nous ne allons pas hypervitaminer
vous ne allez pas hypervitaminer
ils ne vont pas hypervitaminer
Passé récent (Passé proche)
je ne viens pas d’hypervitaminer
tu ne viens pas d’hypervitaminer
il ne vient pas d’hypervitaminer
nous ne venons pas d’hypervitaminer
vous ne venez pas d’hypervitaminer
ils ne viennent pas d’hypervitaminer

Subjonctif


Présent
que je n’hypervitamine pas
que tu n’hypervitamines pas
qu’il n’hypervitamine pas
que nous n’hypervitaminions pas
que vous n’hypervitaminiez pas
qu’ils n’hypervitaminent pas
Imparfait
que je n’hypervitaminasse pas
que tu n’hypervitaminasses pas
qu’il n’hypervitaminât pas
que nous n’hypervitaminassions pas
que vous n’hypervitaminassiez pas
qu’ils n’hypervitaminassent pas
Passé
que je n’aie pas hypervitaminé
que tu n’aies pas hypervitaminé
qu’il n’ait pas hypervitaminé
que nous n’ayons pas hypervitaminé
que vous n’ayez pas hypervitaminé
qu’ils n’aient pas hypervitaminé
Plus-que-parfait
que je n’eusse pas hypervitaminé
que tu n’eusses pas hypervitaminé
qu’il n’eût pas hypervitaminé
que nous n’eussions pas hypervitaminé
que vous n’eussiez pas hypervitaminé
qu’ils n’eussent pas hypervitaminé

Conditionnel


Présent
je n’hypervitaminerais pas
tu n’hypervitaminerais pas
il n’hypervitaminerait pas
nous n’hypervitaminerions pas
vous n’hypervitamineriez pas
ils n’hypervitamineraient pas
Passé première forme
je n’aurais pas hypervitaminé
tu n’aurais pas hypervitaminé
il n’aurait pas hypervitaminé
nous n’aurions pas hypervitaminé
vous n’auriez pas hypervitaminé
ils n’auraient pas hypervitaminé
Passé deuxième forme
je n’eusse pas hypervitaminé
tu n’eusses pas hypervitaminé
il n’eût pas hypervitaminé
nous n’eussions pas hypervitaminé
vous n’eussiez pas hypervitaminé
ils n’eussent pas hypervitaminé

Impératif


Présent
n’hypervitamine pas
n’hypervitaminons pas
n’hypervitaminez pas
Passé
n’aie pas hypervitaminé
n’ayons pas hypervitaminé
n’ayez pas hypervitaminé

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif ne pas hypervitaminer ne pas avoir hypervitaminé
Gérondif en ne hypervitaminant pas en ayant hypervitaminé
Participe ne hypervitaminant pas n’ayant pas hypervitaminé

Das Verb hypervitaminer wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

hypervitaminer ist ein nicht reflexives und transitives Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
je n’hypervitamine pas
tu n’hypervitamines pas
elle n’hypervitamine pas
nous n’hypervitaminons pas
vous n’hypervitaminez pas
elles n’hypervitaminent pas
Imparfait
je n’hypervitaminais pas
tu n’hypervitaminais pas
elle n’hypervitaminait pas
nous n’hypervitaminions pas
vous n’hypervitaminiez pas
elles n’hypervitaminaient pas
Passé simple
je n’hypervitaminai pas
tu n’hypervitaminas pas
elle n’hypervitamina pas
nous n’hypervitaminâmes pas
vous n’hypervitaminâtes pas
elles n’hypervitaminèrent pas
Futur simple (Futur I)
je n’hypervitaminerai pas
tu n’hypervitamineras pas
elle n’hypervitaminera pas
nous n’hypervitaminerons pas
vous n’hypervitaminerez pas
elles n’hypervitamineront pas
Passé composé
je n’ai pas hypervitaminé
tu n’as pas hypervitaminé
elle n’a pas hypervitaminé
nous n’avons pas hypervitaminé
vous n’avez pas hypervitaminé
elles n’ont pas hypervitaminé
Plus-que-parfait
je n’avais pas hypervitaminé
tu n’avais pas hypervitaminé
elle n’avait pas hypervitaminé
nous n’avions pas hypervitaminé
vous n’aviez pas hypervitaminé
elles n’avaient pas hypervitaminé
Passé antérieur
je n’eus pas hypervitaminé
tu n’eus pas hypervitaminé
elle n’eut pas hypervitaminé
nous n’eûmes pas hypervitaminé
vous n’eûtes pas hypervitaminé
elles n’eurent pas hypervitaminé
Futur antérieur (Futur II)
je n’aurai pas hypervitaminé
tu n’auras pas hypervitaminé
elle n’aura pas hypervitaminé
nous n’aurons pas hypervitaminé
vous n’aurez pas hypervitaminé
elles n’auront pas hypervitaminé
Futur composé (Futur proche)
je ne vais pas hypervitaminer
tu ne vas pas hypervitaminer
elle ne va pas hypervitaminer
nous ne allons pas hypervitaminer
vous ne allez pas hypervitaminer
elles ne vont pas hypervitaminer
Passé récent (Passé proche)
je ne viens pas d’hypervitaminer
tu ne viens pas d’hypervitaminer
elle ne vient pas d’hypervitaminer
nous ne venons pas d’hypervitaminer
vous ne venez pas d’hypervitaminer
elles ne viennent pas d’hypervitaminer

Subjonctif


Présent
que je n’hypervitamine pas
que tu n’hypervitamines pas
qu’elle n’hypervitamine pas
que nous n’hypervitaminions pas
que vous n’hypervitaminiez pas
qu’elles n’hypervitaminent pas
Imparfait
que je n’hypervitaminasse pas
que tu n’hypervitaminasses pas
qu’elle n’hypervitaminât pas
que nous n’hypervitaminassions pas
que vous n’hypervitaminassiez pas
qu’elles n’hypervitaminassent pas
Passé
que je n’aie pas hypervitaminé
que tu n’aies pas hypervitaminé
qu’elle n’ait pas hypervitaminé
que nous n’ayons pas hypervitaminé
que vous n’ayez pas hypervitaminé
qu’elles n’aient pas hypervitaminé
Plus-que-parfait
que je n’eusse pas hypervitaminé
que tu n’eusses pas hypervitaminé
qu’elle n’eût pas hypervitaminé
que nous n’eussions pas hypervitaminé
que vous n’eussiez pas hypervitaminé
qu’elles n’eussent pas hypervitaminé

Conditionnel


Présent
je n’hypervitaminerais pas
tu n’hypervitaminerais pas
elle n’hypervitaminerait pas
nous n’hypervitaminerions pas
vous n’hypervitamineriez pas
elles n’hypervitamineraient pas
Passé première forme
je n’aurais pas hypervitaminé
tu n’aurais pas hypervitaminé
elle n’aurait pas hypervitaminé
nous n’aurions pas hypervitaminé
vous n’auriez pas hypervitaminé
elles n’auraient pas hypervitaminé
Passé deuxième forme
je n’eusse pas hypervitaminé
tu n’eusses pas hypervitaminé
elle n’eût pas hypervitaminé
nous n’eussions pas hypervitaminé
vous n’eussiez pas hypervitaminé
elles n’eussent pas hypervitaminé

Impératif


Présent
n’hypervitamine pas
n’hypervitaminons pas
n’hypervitaminez pas
Passé
n’aie pas hypervitaminé
n’ayons pas hypervitaminé
n’ayez pas hypervitaminé

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif ne pas hypervitaminer ne pas avoir hypervitaminé
Gérondif en ne hypervitaminant pas en ayant hypervitaminé
Participe ne hypervitaminant pas n’ayant pas hypervitaminé

Das Verb hypervitaminer wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

hypervitaminer ist ein nicht reflexives und transitives Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
je ne suis pas hypervitaminé
tu ne es pas hypervitaminé
il ne est pas hypervitaminé
nous ne sommes pas hypervitaminés
vous ne êtes pas hypervitaminés
ils ne sont pas hypervitaminés
Imparfait
je ne étais pas hypervitaminé
tu ne étais pas hypervitaminé
il ne était pas hypervitaminé
nous ne étions pas hypervitaminés
vous ne étiez pas hypervitaminés
ils ne étaient pas hypervitaminés
Passé simple
je ne fus pas hypervitaminé
tu ne fus pas hypervitaminé
il ne fut pas hypervitaminé
nous ne fûmes pas hypervitaminés
vous ne fûtes pas hypervitaminés
ils ne furent pas hypervitaminés
Futur simple (Futur I)
je ne serai pas hypervitaminé
tu ne seras pas hypervitaminé
il ne sera pas hypervitaminé
nous ne serons pas hypervitaminés
vous ne serez pas hypervitaminés
ils ne seront pas hypervitaminés
Passé composé
je n’ai pas été hypervitaminé
tu n’as pas été hypervitaminé
il n’a pas été hypervitaminé
nous n’avons pas été hypervitaminés
vous n’avez pas été hypervitaminés
ils n’ont pas été hypervitaminés
Plus-que-parfait
je n’avais pas été hypervitaminé
tu n’avais pas été hypervitaminé
il n’avait pas été hypervitaminé
nous n’avions pas été hypervitaminés
vous n’aviez pas été hypervitaminés
ils n’avaient pas été hypervitaminés
Passé antérieur
je n’eus pas été hypervitaminé
tu n’eus pas été hypervitaminé
il n’eut pas été hypervitaminé
nous n’eûmes pas été hypervitaminés
vous n’eûtes pas été hypervitaminés
ils n’eurent pas été hypervitaminés
Futur antérieur (Futur II)
je n’aurai pas été hypervitaminé
tu n’auras pas été hypervitaminé
il n’aura pas été hypervitaminé
nous n’aurons pas été hypervitaminés
vous n’aurez pas été hypervitaminés
ils n’auront pas été hypervitaminés
Futur composé (Futur proche)
-
-
-
-
-
-
Passé récent (Passé proche)
-
-
-
-
-
-

Subjonctif


Présent
que je ne sois pas hypervitaminé
que tu ne sois pas hypervitaminé
qu’il ne soit pas hypervitaminé
que nous ne soyons pas hypervitaminés
que vous ne soyez pas hypervitaminés
qu’ils ne soient pas hypervitaminés
Imparfait
que je ne fusse pas hypervitaminé
que tu ne fusses pas hypervitaminé
qu’il ne fût pas hypervitaminé
que nous ne fussions pas hypervitaminés
que vous ne fussiez pas hypervitaminés
qu’ils ne fussent pas hypervitaminés
Passé
que je n’aie pas été hypervitaminé
que tu n’aies pas été hypervitaminé
qu’il n’ait pas été hypervitaminé
que nous n’ayons pas été hypervitaminés
que vous n’ayez pas été hypervitaminés
qu’ils n’aient pas été hypervitaminés
Plus-que-parfait
que je n’eusse pas été hypervitaminé
que tu n’eusses pas été hypervitaminé
qu’il n’eût pas été hypervitaminé
que nous n’eussions pas été hypervitaminés
que vous n’eussiez pas été hypervitaminés
qu’ils n’eussent pas été hypervitaminés

Conditionnel


Présent
je ne serais pas hypervitaminé
tu ne serais pas hypervitaminé
il ne serait pas hypervitaminé
nous ne serions pas hypervitaminés
vous ne seriez pas hypervitaminés
ils ne seraient pas hypervitaminés
Passé première forme
je n’aurais pas été hypervitaminé
tu n’aurais pas été hypervitaminé
il n’aurait pas été hypervitaminé
nous n’aurions pas été hypervitaminés
vous n’auriez pas été hypervitaminés
ils n’auraient pas été hypervitaminés
Passé deuxième forme
je n’eusse pas été hypervitaminé
tu n’eusses pas été hypervitaminé
il n’eût pas été hypervitaminé
nous n’eussions pas été hypervitaminés
vous n’eussiez pas été hypervitaminés
ils n’eussent pas été hypervitaminés

Impératif


Présent
ne sois pas hypervitamine
ne soyons pas hypervitaminons
ne soyez pas hypervitaminez
Passé
-
-
-

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif ne pas être hypervitaminé ne pas avoir été hypervitaminé
Gérondif en hypervitaminant en ayant hypervitaminé
Participe n’étant pas hypervitaminé n’ayant pas été hypervitaminé

Das Verb hypervitaminer wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

hypervitaminer ist ein nicht reflexives und transitives Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
je ne suis pas hypervitaminée
tu ne es pas hypervitaminée
elle ne est pas hypervitaminée
nous ne sommes pas hypervitaminées
vous ne êtes pas hypervitaminées
elles ne sont pas hypervitaminées
Imparfait
je ne étais pas hypervitaminée
tu ne étais pas hypervitaminée
elle ne était pas hypervitaminée
nous ne étions pas hypervitaminées
vous ne étiez pas hypervitaminées
elles ne étaient pas hypervitaminées
Passé simple
je ne fus pas hypervitaminée
tu ne fus pas hypervitaminée
elle ne fut pas hypervitaminée
nous ne fûmes pas hypervitaminées
vous ne fûtes pas hypervitaminées
elles ne furent pas hypervitaminées
Futur simple (Futur I)
je ne serai pas hypervitaminée
tu ne seras pas hypervitaminée
elle ne sera pas hypervitaminée
nous ne serons pas hypervitaminées
vous ne serez pas hypervitaminées
elles ne seront pas hypervitaminées
Passé composé
je n’ai pas été hypervitaminée
tu n’as pas été hypervitaminée
elle n’a pas été hypervitaminée
nous n’avons pas été hypervitaminées
vous n’avez pas été hypervitaminées
elles n’ont pas été hypervitaminées
Plus-que-parfait
je n’avais pas été hypervitaminée
tu n’avais pas été hypervitaminée
elle n’avait pas été hypervitaminée
nous n’avions pas été hypervitaminées
vous n’aviez pas été hypervitaminées
elles n’avaient pas été hypervitaminées
Passé antérieur
je n’eus pas été hypervitaminée
tu n’eus pas été hypervitaminée
elle n’eut pas été hypervitaminée
nous n’eûmes pas été hypervitaminées
vous n’eûtes pas été hypervitaminées
elles n’eurent pas été hypervitaminées
Futur antérieur (Futur II)
je n’aurai pas été hypervitaminée
tu n’auras pas été hypervitaminée
elle n’aura pas été hypervitaminée
nous n’aurons pas été hypervitaminées
vous n’aurez pas été hypervitaminées
elles n’auront pas été hypervitaminées
Futur composé (Futur proche)
-
-
-
-
-
-
Passé récent (Passé proche)
-
-
-
-
-
-

Subjonctif


Présent
que je ne sois pas hypervitaminée
que tu ne sois pas hypervitaminée
qu’elle ne soit pas hypervitaminée
que nous ne soyons pas hypervitaminées
que vous ne soyez pas hypervitaminées
qu’elles ne soient pas hypervitaminées
Imparfait
que je ne fusse pas hypervitaminée
que tu ne fusses pas hypervitaminée
qu’elle ne fût pas hypervitaminée
que nous ne fussions pas hypervitaminées
que vous ne fussiez pas hypervitaminées
qu’elles ne fussent pas hypervitaminées
Passé
que je n’aie pas été hypervitaminée
que tu n’aies pas été hypervitaminée
qu’elle n’ait pas été hypervitaminée
que nous n’ayons pas été hypervitaminées
que vous n’ayez pas été hypervitaminées
qu’elles n’aient pas été hypervitaminées
Plus-que-parfait
que je n’eusse pas été hypervitaminée
que tu n’eusses pas été hypervitaminée
qu’elle n’eût pas été hypervitaminée
que nous n’eussions pas été hypervitaminées
que vous n’eussiez pas été hypervitaminées
qu’elles n’eussent pas été hypervitaminées

Conditionnel


Présent
je ne serais pas hypervitaminée
tu ne serais pas hypervitaminée
elle ne serait pas hypervitaminée
nous ne serions pas hypervitaminées
vous ne seriez pas hypervitaminées
elles ne seraient pas hypervitaminées
Passé première forme
je n’aurais pas été hypervitaminée
tu n’aurais pas été hypervitaminée
elle n’aurait pas été hypervitaminée
nous n’aurions pas été hypervitaminées
vous n’auriez pas été hypervitaminées
elles n’auraient pas été hypervitaminées
Passé deuxième forme
je n’eusse pas été hypervitaminée
tu n’eusses pas été hypervitaminée
elle n’eût pas été hypervitaminée
nous n’eussions pas été hypervitaminées
vous n’eussiez pas été hypervitaminées
elles n’eussent pas été hypervitaminées

Impératif


Présent
ne sois pas hypervitamine
ne soyons pas hypervitaminons
ne soyez pas hypervitaminez
Passé
-
-
-

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif ne pas être hypervitaminée ne pas avoir été hypervitaminée
Gérondif en hypervitaminant en ayant hypervitaminé
Participe n’étant pas hypervitaminée n’ayant pas été hypervitaminée
Array ( [memory] => 6.7935409545898 [seconds] => 7.5743939876556 )