s’entr’incommoder

s’entr’incommoder

Die Konjugation von s’entr’incommoder

Das Verb s’entr’incommoder wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

s’entr’incommoder ist ein nicht reflexives und Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
je s’entr’incommode
tu s’entr’incommodes
il s’entr’incommode
nous s’entr’incommodons
vous s’entr’incommodez
ils s’entr’incommodent
Imparfait
je s’entr’incommodais
tu s’entr’incommodais
il s’entr’incommodait
nous s’entr’incommodions
vous s’entr’incommodiez
ils s’entr’incommodaient
Passé simple
je s’entr’incommodai
tu s’entr’incommodas
il s’entr’incommoda
nous s’entr’incommodâmes
vous s’entr’incommodâtes
ils s’entr’incommodèrent
Futur simple (Futur I)
je s’entr’incommoderai
tu s’entr’incommoderas
il s’entr’incommodera
nous s’entr’incommoderons
vous s’entr’incommoderez
ils s’entr’incommoderont
Passé composé
j’ ai s’entr’incommodé
tu as s’entr’incommodé
il a s’entr’incommodé
nous avons s’entr’incommodé
vous avez s’entr’incommodé
ils ont s’entr’incommodé
Plus-que-parfait
j’ avais s’entr’incommodé
tu avais s’entr’incommodé
il avait s’entr’incommodé
nous avions s’entr’incommodé
vous aviez s’entr’incommodé
ils avaient s’entr’incommodé
Passé antérieur
j’ eus s’entr’incommodé
tu eus s’entr’incommodé
il eut s’entr’incommodé
nous eûmes s’entr’incommodé
vous eûtes s’entr’incommodé
ils eurent s’entr’incommodé
Futur antérieur (Futur II)
j’ aurai s’entr’incommodé
tu auras s’entr’incommodé
il aura s’entr’incommodé
nous aurons s’entr’incommodé
vous aurez s’entr’incommodé
ils auront s’entr’incommodé
Futur composé (Futur proche)
je vais s’entr’incommoder
tu vas s’entr’incommoder
il va s’entr’incommoder
nous allons s’entr’incommoder
vous allez s’entr’incommoder
ils vont s’entr’incommoder
Passé récent (Passé proche)
je viens de s’entr’incommoder
tu viens de s’entr’incommoder
il vient de s’entr’incommoder
nous venons de s’entr’incommoder
vous venez de s’entr’incommoder
ils viennent de s’entr’incommoder

Subjonctif


Présent
que je s’entr’incommode
que tu s’entr’incommodes
qu’il s’entr’incommode
que nous s’entr’incommodions
que vous s’entr’incommodiez
qu’ils s’entr’incommodent
Imparfait
que je s’entr’incommodasse
que tu s’entr’incommodasses
qu’il s’entr’incommodât
que nous s’entr’incommodassions
que vous s’entr’incommodassiez
qu’ils s’entr’incommodassent
Passé
que j’ aie s’entr’incommodé
que tu aies s’entr’incommodé
qu’il ait s’entr’incommodé
que nous ayons s’entr’incommodé
que vous ayez s’entr’incommodé
qu’ils aient s’entr’incommodé
Plus-que-parfait
que j’ eusse s’entr’incommodé
que tu eusses s’entr’incommodé
qu’il eût s’entr’incommodé
que nous eussions s’entr’incommodé
que vous eussiez s’entr’incommodé
qu’ils eussent s’entr’incommodé

Conditionnel


Présent
je s’entr’incommoderais
tu s’entr’incommoderais
il s’entr’incommoderait
nous s’entr’incommoderions
vous s’entr’incommoderiez
ils s’entr’incommoderaient
Passé première forme
j’ aurais s’entr’incommodé
tu aurais s’entr’incommodé
il aurait s’entr’incommodé
nous aurions s’entr’incommodé
vous auriez s’entr’incommodé
ils auraient s’entr’incommodé
Passé deuxième forme
j’ eusse s’entr’incommodé
tu eusses s’entr’incommodé
il eût s’entr’incommodé
nous eussions s’entr’incommodé
vous eussiez s’entr’incommodé
ils eussent s’entr’incommodé

Impératif


Présent
s’entr’incommode
s’entr’incommodons
s’entr’incommodez
Passé
aie s’entr’incommodé
ayons s’entr’incommodé
ayez s’entr’incommodé

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif s’entr’incommoder avoir s’entr’incommodé
Gérondif en s’entr’incommodant en ayant s’entr’incommodé
Participe s’entr’incommodant s’entr’incommodé

Das Verb s’entr’incommoder wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

s’entr’incommoder ist ein nicht reflexives und Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
je s’entr’incommode
tu s’entr’incommodes
elle s’entr’incommode
nous s’entr’incommodons
vous s’entr’incommodez
elles s’entr’incommodent
Imparfait
je s’entr’incommodais
tu s’entr’incommodais
elle s’entr’incommodait
nous s’entr’incommodions
vous s’entr’incommodiez
elles s’entr’incommodaient
Passé simple
je s’entr’incommodai
tu s’entr’incommodas
elle s’entr’incommoda
nous s’entr’incommodâmes
vous s’entr’incommodâtes
elles s’entr’incommodèrent
Futur simple (Futur I)
je s’entr’incommoderai
tu s’entr’incommoderas
elle s’entr’incommodera
nous s’entr’incommoderons
vous s’entr’incommoderez
elles s’entr’incommoderont
Passé composé
j’ ai s’entr’incommodé
tu as s’entr’incommodé
elle a s’entr’incommodé
nous avons s’entr’incommodé
vous avez s’entr’incommodé
elles ont s’entr’incommodé
Plus-que-parfait
j’ avais s’entr’incommodé
tu avais s’entr’incommodé
elle avait s’entr’incommodé
nous avions s’entr’incommodé
vous aviez s’entr’incommodé
elles avaient s’entr’incommodé
Passé antérieur
j’ eus s’entr’incommodé
tu eus s’entr’incommodé
elle eut s’entr’incommodé
nous eûmes s’entr’incommodé
vous eûtes s’entr’incommodé
elles eurent s’entr’incommodé
Futur antérieur (Futur II)
j’ aurai s’entr’incommodé
tu auras s’entr’incommodé
elle aura s’entr’incommodé
nous aurons s’entr’incommodé
vous aurez s’entr’incommodé
elles auront s’entr’incommodé
Futur composé (Futur proche)
je vais s’entr’incommoder
tu vas s’entr’incommoder
elle va s’entr’incommoder
nous allons s’entr’incommoder
vous allez s’entr’incommoder
elles vont s’entr’incommoder
Passé récent (Passé proche)
je viens de s’entr’incommoder
tu viens de s’entr’incommoder
elle vient de s’entr’incommoder
nous venons de s’entr’incommoder
vous venez de s’entr’incommoder
elles viennent de s’entr’incommoder

Subjonctif


Présent
que je s’entr’incommode
que tu s’entr’incommodes
qu’elle s’entr’incommode
que nous s’entr’incommodions
que vous s’entr’incommodiez
qu’elles s’entr’incommodent
Imparfait
que je s’entr’incommodasse
que tu s’entr’incommodasses
qu’elle s’entr’incommodât
que nous s’entr’incommodassions
que vous s’entr’incommodassiez
qu’elles s’entr’incommodassent
Passé
que j’ aie s’entr’incommodé
que tu aies s’entr’incommodé
qu’elle ait s’entr’incommodé
que nous ayons s’entr’incommodé
que vous ayez s’entr’incommodé
qu’elles aient s’entr’incommodé
Plus-que-parfait
que j’ eusse s’entr’incommodé
que tu eusses s’entr’incommodé
qu’elle eût s’entr’incommodé
que nous eussions s’entr’incommodé
que vous eussiez s’entr’incommodé
qu’elles eussent s’entr’incommodé

Conditionnel


Présent
je s’entr’incommoderais
tu s’entr’incommoderais
elle s’entr’incommoderait
nous s’entr’incommoderions
vous s’entr’incommoderiez
elles s’entr’incommoderaient
Passé première forme
j’ aurais s’entr’incommodé
tu aurais s’entr’incommodé
elle aurait s’entr’incommodé
nous aurions s’entr’incommodé
vous auriez s’entr’incommodé
elles auraient s’entr’incommodé
Passé deuxième forme
j’ eusse s’entr’incommodé
tu eusses s’entr’incommodé
elle eût s’entr’incommodé
nous eussions s’entr’incommodé
vous eussiez s’entr’incommodé
elles eussent s’entr’incommodé

Impératif


Présent
s’entr’incommode
s’entr’incommodons
s’entr’incommodez
Passé
aie s’entr’incommodé
ayons s’entr’incommodé
ayez s’entr’incommodé

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif s’entr’incommoder avoir s’entr’incommodé
Gérondif en s’entr’incommodant en ayant s’entr’incommodé
Participe s’entr’incommodant s’entr’incommodé

Das Verb s’entr’incommoder wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

s’entr’incommoder ist ein nicht reflexives und Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
s’entr’incommode- je ?
s’entr’incommodes- tu ?
s’entr’incommode- il ?
s’entr’incommodons- nous ?
s’entr’incommodez- vous ?
s’entr’incommodent- ils ?
Imparfait
s’entr’incommodais- je ?
s’entr’incommodais- tu ?
s’entr’incommodait- il ?
s’entr’incommodions- nous ?
s’entr’incommodiez- vous ?
s’entr’incommodaient- ils ?
Passé simple
s’entr’incommodai- je ?
s’entr’incommodas- tu ?
s’entr’incommoda- il ?
s’entr’incommodâmes- nous ?
s’entr’incommodâtes- vous ?
s’entr’incommodèrent- ils ?
Futur simple (Futur I)
s’entr’incommoderai- je ?
s’entr’incommoderas- tu ?
s’entr’incommodera- il ?
s’entr’incommoderons- nous ?
s’entr’incommoderez- vous ?
s’entr’incommoderont- ils ?
Passé composé
ai- je s’entr’incommodé ?
as- tu s’entr’incommodé ?
a-t- il s’entr’incommodé ?
avons- nous s’entr’incommodé ?
avez- vous s’entr’incommodé ?
ont- ils s’entr’incommodé ?
Plus-que-parfait
avais- je s’entr’incommodé ?
avais- tu s’entr’incommodé ?
avait- il s’entr’incommodé ?
avions- nous s’entr’incommodé ?
aviez- vous s’entr’incommodé ?
avaient- ils s’entr’incommodé ?
Passé antérieur
eus- je s’entr’incommodé ?
eus- tu s’entr’incommodé ?
eut- il s’entr’incommodé ?
eûmes- nous s’entr’incommodé ?
eûtes- vous s’entr’incommodé ?
eurent- ils s’entr’incommodé ?
Futur antérieur (Futur II)
aurai- je s’entr’incommodé ?
auras- tu s’entr’incommodé ?
aura-t- il s’entr’incommodé ?
aurons- nous s’entr’incommodé ?
aurez- vous s’entr’incommodé ?
auront- ils s’entr’incommodé ?
Futur composé (Futur proche)
vais- je s’entr’incommoder ?
vas- tu s’entr’incommoder ?
va- il s’entr’incommoder ?
allons- nous s’entr’incommoder ?
allez- vous s’entr’incommoder ?
vont- ils s’entr’incommoder ?
Passé récent (Passé proche)
viens- je de s’entr’incommoder ?
viens- tu de s’entr’incommoder ?
vient- il de s’entr’incommoder ?
venons- nous de s’entr’incommoder ?
venez- vous de s’entr’incommoder ?
viennent- ils de s’entr’incommoder ?

Subjonctif


Présent
-
-
-
-
-
-
Imparfait
-
-
-
-
-
-
Passé
-
-
-
-
-
-
Plus-que-parfait
-
-
-
-
-
-

Conditionnel


Présent
s’entr’incommoderais- je ?
s’entr’incommoderais- tu ?
s’entr’incommoderait- il ?
s’entr’incommoderions- nous ?
s’entr’incommoderiez- vous ?
s’entr’incommoderaient- ils ?
Passé première forme
aurais- je s’entr’incommodé ?
aurais- tu s’entr’incommodé ?
aurait- il s’entr’incommodé ?
aurions- nous s’entr’incommodé ?
auriez- vous s’entr’incommodé ?
auraient- ils s’entr’incommodé ?
Passé deuxième forme
eusse- je s’entr’incommodé ?
eusses- tu s’entr’incommodé ?
eût- il s’entr’incommodé ?
eussions- nous s’entr’incommodé ?
eussiez- vous s’entr’incommodé ?
eussent- ils s’entr’incommodé ?

Impératif


Présent
-
-
-
Passé
-
-
-

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif s’entr’incommoder avoir s’entr’incommodé
Gérondif en s’entr’incommodant en ayant s’entr’incommodé
Participe s’entr’incommodant s’entr’incommodé

Das Verb s’entr’incommoder wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

s’entr’incommoder ist ein nicht reflexives und Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
s’entr’incommode- je ?
s’entr’incommodes- tu ?
s’entr’incommode- elle ?
s’entr’incommodons- nous ?
s’entr’incommodez- vous ?
s’entr’incommodent- elles ?
Imparfait
s’entr’incommodais- je ?
s’entr’incommodais- tu ?
s’entr’incommodait- elle ?
s’entr’incommodions- nous ?
s’entr’incommodiez- vous ?
s’entr’incommodaient- elles ?
Passé simple
s’entr’incommodai- je ?
s’entr’incommodas- tu ?
s’entr’incommoda- elle ?
s’entr’incommodâmes- nous ?
s’entr’incommodâtes- vous ?
s’entr’incommodèrent- elles ?
Futur simple (Futur I)
s’entr’incommoderai- je ?
s’entr’incommoderas- tu ?
s’entr’incommodera- elle ?
s’entr’incommoderons- nous ?
s’entr’incommoderez- vous ?
s’entr’incommoderont- elles ?
Passé composé
ai- je s’entr’incommodé ?
as- tu s’entr’incommodé ?
a-t- elle s’entr’incommodé ?
avons- nous s’entr’incommodé ?
avez- vous s’entr’incommodé ?
ont- elles s’entr’incommodé ?
Plus-que-parfait
avais- je s’entr’incommodé ?
avais- tu s’entr’incommodé ?
avait- elle s’entr’incommodé ?
avions- nous s’entr’incommodé ?
aviez- vous s’entr’incommodé ?
avaient- elles s’entr’incommodé ?
Passé antérieur
eus- je s’entr’incommodé ?
eus- tu s’entr’incommodé ?
eut- elle s’entr’incommodé ?
eûmes- nous s’entr’incommodé ?
eûtes- vous s’entr’incommodé ?
eurent- elles s’entr’incommodé ?
Futur antérieur (Futur II)
aurai- je s’entr’incommodé ?
auras- tu s’entr’incommodé ?
aura-t- elle s’entr’incommodé ?
aurons- nous s’entr’incommodé ?
aurez- vous s’entr’incommodé ?
auront- elles s’entr’incommodé ?
Futur composé (Futur proche)
vais- je s’entr’incommoder ?
vas- tu s’entr’incommoder ?
va- elle s’entr’incommoder ?
allons- nous s’entr’incommoder ?
allez- vous s’entr’incommoder ?
vont- elles s’entr’incommoder ?
Passé récent (Passé proche)
viens- je de s’entr’incommoder ?
viens- tu de s’entr’incommoder ?
vient- elle de s’entr’incommoder ?
venons- nous de s’entr’incommoder ?
venez- vous de s’entr’incommoder ?
viennent- elles de s’entr’incommoder ?

Subjonctif


Présent
-
-
-
-
-
-
Imparfait
-
-
-
-
-
-
Passé
-
-
-
-
-
-
Plus-que-parfait
-
-
-
-
-
-

Conditionnel


Présent
s’entr’incommoderais- je ?
s’entr’incommoderais- tu ?
s’entr’incommoderait- elle ?
s’entr’incommoderions- nous ?
s’entr’incommoderiez- vous ?
s’entr’incommoderaient- elles ?
Passé première forme
aurais- je s’entr’incommodé ?
aurais- tu s’entr’incommodé ?
aurait- elle s’entr’incommodé ?
aurions- nous s’entr’incommodé ?
auriez- vous s’entr’incommodé ?
auraient- elles s’entr’incommodé ?
Passé deuxième forme
eusse- je s’entr’incommodé ?
eusses- tu s’entr’incommodé ?
eût- elle s’entr’incommodé ?
eussions- nous s’entr’incommodé ?
eussiez- vous s’entr’incommodé ?
eussent- elles s’entr’incommodé ?

Impératif


Présent
-
-
-
Passé
-
-
-

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif s’entr’incommoder avoir s’entr’incommodé
Gérondif en s’entr’incommodant en ayant s’entr’incommodé
Participe s’entr’incommodant s’entr’incommodé

Das Verb s’entr’incommoder wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

s’entr’incommoder ist ein nicht reflexives und Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
je ne s’entr’incommode pas
tu ne s’entr’incommodes pas
il ne s’entr’incommode pas
nous ne s’entr’incommodons pas
vous ne s’entr’incommodez pas
ils ne s’entr’incommodent pas
Imparfait
je ne s’entr’incommodais pas
tu ne s’entr’incommodais pas
il ne s’entr’incommodait pas
nous ne s’entr’incommodions pas
vous ne s’entr’incommodiez pas
ils ne s’entr’incommodaient pas
Passé simple
je ne s’entr’incommodai pas
tu ne s’entr’incommodas pas
il ne s’entr’incommoda pas
nous ne s’entr’incommodâmes pas
vous ne s’entr’incommodâtes pas
ils ne s’entr’incommodèrent pas
Futur simple (Futur I)
je ne s’entr’incommoderai pas
tu ne s’entr’incommoderas pas
il ne s’entr’incommodera pas
nous ne s’entr’incommoderons pas
vous ne s’entr’incommoderez pas
ils ne s’entr’incommoderont pas
Passé composé
je n’ai pas s’entr’incommodé
tu n’as pas s’entr’incommodé
il n’a pas s’entr’incommodé
nous n’avons pas s’entr’incommodé
vous n’avez pas s’entr’incommodé
ils n’ont pas s’entr’incommodé
Plus-que-parfait
je n’avais pas s’entr’incommodé
tu n’avais pas s’entr’incommodé
il n’avait pas s’entr’incommodé
nous n’avions pas s’entr’incommodé
vous n’aviez pas s’entr’incommodé
ils n’avaient pas s’entr’incommodé
Passé antérieur
je n’eus pas s’entr’incommodé
tu n’eus pas s’entr’incommodé
il n’eut pas s’entr’incommodé
nous n’eûmes pas s’entr’incommodé
vous n’eûtes pas s’entr’incommodé
ils n’eurent pas s’entr’incommodé
Futur antérieur (Futur II)
je n’aurai pas s’entr’incommodé
tu n’auras pas s’entr’incommodé
il n’aura pas s’entr’incommodé
nous n’aurons pas s’entr’incommodé
vous n’aurez pas s’entr’incommodé
ils n’auront pas s’entr’incommodé
Futur composé (Futur proche)
je ne vais pas s’entr’incommoder
tu ne vas pas s’entr’incommoder
il ne va pas s’entr’incommoder
nous ne allons pas s’entr’incommoder
vous ne allez pas s’entr’incommoder
ils ne vont pas s’entr’incommoder
Passé récent (Passé proche)
je ne viens pas de s’entr’incommoder
tu ne viens pas de s’entr’incommoder
il ne vient pas de s’entr’incommoder
nous ne venons pas de s’entr’incommoder
vous ne venez pas de s’entr’incommoder
ils ne viennent pas de s’entr’incommoder

Subjonctif


Présent
que je ne s’entr’incommode pas
que tu ne s’entr’incommodes pas
qu’il ne s’entr’incommode pas
que nous ne s’entr’incommodions pas
que vous ne s’entr’incommodiez pas
qu’ils ne s’entr’incommodent pas
Imparfait
que je ne s’entr’incommodasse pas
que tu ne s’entr’incommodasses pas
qu’il ne s’entr’incommodât pas
que nous ne s’entr’incommodassions pas
que vous ne s’entr’incommodassiez pas
qu’ils ne s’entr’incommodassent pas
Passé
que je n’aie pas s’entr’incommodé
que tu n’aies pas s’entr’incommodé
qu’il n’ait pas s’entr’incommodé
que nous n’ayons pas s’entr’incommodé
que vous n’ayez pas s’entr’incommodé
qu’ils n’aient pas s’entr’incommodé
Plus-que-parfait
que je n’eusse pas s’entr’incommodé
que tu n’eusses pas s’entr’incommodé
qu’il n’eût pas s’entr’incommodé
que nous n’eussions pas s’entr’incommodé
que vous n’eussiez pas s’entr’incommodé
qu’ils n’eussent pas s’entr’incommodé

Conditionnel


Présent
je ne s’entr’incommoderais pas
tu ne s’entr’incommoderais pas
il ne s’entr’incommoderait pas
nous ne s’entr’incommoderions pas
vous ne s’entr’incommoderiez pas
ils ne s’entr’incommoderaient pas
Passé première forme
je n’aurais pas s’entr’incommodé
tu n’aurais pas s’entr’incommodé
il n’aurait pas s’entr’incommodé
nous n’aurions pas s’entr’incommodé
vous n’auriez pas s’entr’incommodé
ils n’auraient pas s’entr’incommodé
Passé deuxième forme
je n’eusse pas s’entr’incommodé
tu n’eusses pas s’entr’incommodé
il n’eût pas s’entr’incommodé
nous n’eussions pas s’entr’incommodé
vous n’eussiez pas s’entr’incommodé
ils n’eussent pas s’entr’incommodé

Impératif


Présent
ne s’entr’incommode pas
ne s’entr’incommodons pas
ne s’entr’incommodez pas
Passé
n’aie pas s’entr’incommodé
n’ayons pas s’entr’incommodé
n’ayez pas s’entr’incommodé

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif ne pas s’entr’incommoder ne pas avoir s’entr’incommodé
Gérondif en ne s’entr’incommodant pas en ayant s’entr’incommodé
Participe ne s’entr’incommodant pas n’ayant pas s’entr’incommodé

Das Verb s’entr’incommoder wird regelmäßig konjugiert und wird in den zusammengesetzten Zeiten mit den Hilfsverb avoir gebildet.

s’entr’incommoder ist ein nicht reflexives und Verb und ist in der 1. Verbgruppe.

Inhaltsverzeichnis

Indicatif - Subjonctif - Conditionnel - Impératif - Modes impersonnels

Indicatif


Présent
je ne s’entr’incommode pas
tu ne s’entr’incommodes pas
elle ne s’entr’incommode pas
nous ne s’entr’incommodons pas
vous ne s’entr’incommodez pas
elles ne s’entr’incommodent pas
Imparfait
je ne s’entr’incommodais pas
tu ne s’entr’incommodais pas
elle ne s’entr’incommodait pas
nous ne s’entr’incommodions pas
vous ne s’entr’incommodiez pas
elles ne s’entr’incommodaient pas
Passé simple
je ne s’entr’incommodai pas
tu ne s’entr’incommodas pas
elle ne s’entr’incommoda pas
nous ne s’entr’incommodâmes pas
vous ne s’entr’incommodâtes pas
elles ne s’entr’incommodèrent pas
Futur simple (Futur I)
je ne s’entr’incommoderai pas
tu ne s’entr’incommoderas pas
elle ne s’entr’incommodera pas
nous ne s’entr’incommoderons pas
vous ne s’entr’incommoderez pas
elles ne s’entr’incommoderont pas
Passé composé
je n’ai pas s’entr’incommodé
tu n’as pas s’entr’incommodé
elle n’a pas s’entr’incommodé
nous n’avons pas s’entr’incommodé
vous n’avez pas s’entr’incommodé
elles n’ont pas s’entr’incommodé
Plus-que-parfait
je n’avais pas s’entr’incommodé
tu n’avais pas s’entr’incommodé
elle n’avait pas s’entr’incommodé
nous n’avions pas s’entr’incommodé
vous n’aviez pas s’entr’incommodé
elles n’avaient pas s’entr’incommodé
Passé antérieur
je n’eus pas s’entr’incommodé
tu n’eus pas s’entr’incommodé
elle n’eut pas s’entr’incommodé
nous n’eûmes pas s’entr’incommodé
vous n’eûtes pas s’entr’incommodé
elles n’eurent pas s’entr’incommodé
Futur antérieur (Futur II)
je n’aurai pas s’entr’incommodé
tu n’auras pas s’entr’incommodé
elle n’aura pas s’entr’incommodé
nous n’aurons pas s’entr’incommodé
vous n’aurez pas s’entr’incommodé
elles n’auront pas s’entr’incommodé
Futur composé (Futur proche)
je ne vais pas s’entr’incommoder
tu ne vas pas s’entr’incommoder
elle ne va pas s’entr’incommoder
nous ne allons pas s’entr’incommoder
vous ne allez pas s’entr’incommoder
elles ne vont pas s’entr’incommoder
Passé récent (Passé proche)
je ne viens pas de s’entr’incommoder
tu ne viens pas de s’entr’incommoder
elle ne vient pas de s’entr’incommoder
nous ne venons pas de s’entr’incommoder
vous ne venez pas de s’entr’incommoder
elles ne viennent pas de s’entr’incommoder

Subjonctif


Présent
que je ne s’entr’incommode pas
que tu ne s’entr’incommodes pas
qu’elle ne s’entr’incommode pas
que nous ne s’entr’incommodions pas
que vous ne s’entr’incommodiez pas
qu’elles ne s’entr’incommodent pas
Imparfait
que je ne s’entr’incommodasse pas
que tu ne s’entr’incommodasses pas
qu’elle ne s’entr’incommodât pas
que nous ne s’entr’incommodassions pas
que vous ne s’entr’incommodassiez pas
qu’elles ne s’entr’incommodassent pas
Passé
que je n’aie pas s’entr’incommodé
que tu n’aies pas s’entr’incommodé
qu’elle n’ait pas s’entr’incommodé
que nous n’ayons pas s’entr’incommodé
que vous n’ayez pas s’entr’incommodé
qu’elles n’aient pas s’entr’incommodé
Plus-que-parfait
que je n’eusse pas s’entr’incommodé
que tu n’eusses pas s’entr’incommodé
qu’elle n’eût pas s’entr’incommodé
que nous n’eussions pas s’entr’incommodé
que vous n’eussiez pas s’entr’incommodé
qu’elles n’eussent pas s’entr’incommodé

Conditionnel


Présent
je ne s’entr’incommoderais pas
tu ne s’entr’incommoderais pas
elle ne s’entr’incommoderait pas
nous ne s’entr’incommoderions pas
vous ne s’entr’incommoderiez pas
elles ne s’entr’incommoderaient pas
Passé première forme
je n’aurais pas s’entr’incommodé
tu n’aurais pas s’entr’incommodé
elle n’aurait pas s’entr’incommodé
nous n’aurions pas s’entr’incommodé
vous n’auriez pas s’entr’incommodé
elles n’auraient pas s’entr’incommodé
Passé deuxième forme
je n’eusse pas s’entr’incommodé
tu n’eusses pas s’entr’incommodé
elle n’eût pas s’entr’incommodé
nous n’eussions pas s’entr’incommodé
vous n’eussiez pas s’entr’incommodé
elles n’eussent pas s’entr’incommodé

Impératif


Présent
ne s’entr’incommode pas
ne s’entr’incommodons pas
ne s’entr’incommodez pas
Passé
n’aie pas s’entr’incommodé
n’ayons pas s’entr’incommodé
n’ayez pas s’entr’incommodé

Modes impersonnels


Mode Présent Passé
Infinitif ne pas s’entr’incommoder ne pas avoir s’entr’incommodé
Gérondif en ne s’entr’incommodant pas en ayant s’entr’incommodé
Participe ne s’entr’incommodant pas n’ayant pas s’entr’incommodé
Array ( [memory] => 6.7936019897461 [seconds] => 3.8624458312988 )